Δευτέρα, 6 Ιουνίου 2011

Νερό, σοκολάτα και τεκίλα υπό εξαφάνιση

Ναι, η εποχή της αφθονίας έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Αλλά αυτό δεν δίνει σε κανέναν το δικαίωμα να μας στερήσει τα απολύτως απαραίτητα. Γιατί μπορεί να μην ιδρώνουμε και πολύ για την...
εξαφάνιση του Αυστραλιανού Καγκουροπίθηκου αλλά το να ξεμείνουμε από νερό και σοκολάτα δεν είναι αστείο.


Πως το έλεγε αυτό ο λαϊκός αοιδός «Χωρίς νερό μπορώ, χωρίς εσένα όχι»; Να δω τι θα κάνει και αυτός και το αντικείμενο του πόθου του, όταν αρχίσει σιγά-σιγά να στερεύει το νερό, μαζί με άλλα αγαθά τα οποία νομίζεις ότι υπάρχουν σε αφθονία στη φύση. Σκέψου ένα super market το οποίο απλά δεν μπορεί να ανεφοδιαστεί. Ο κόσμος κάτω από τα ράφια να περιμένει το πολυπόθητο προϊόν και εκείνο να μην έρχεται.


Επιστήμονες και ερευνητές δηλώνουν ευθαρσώς ότι υπάρχουν αγαθά στη φύση που στερεύουν. Κι αν το γεγονός ότι το ήλιο τείνει να εξαφανιστεί, σε αφήνει παγερά αδιάφορο, η αντίδρασή σου δεν θα είναι ίδια όταν διαβάσεις ότι θα μείνεις ακόμα χωρίς νερό, τεκίλα και σοκολάτα.


Η σοκολάτα


Δεν θέλω ούτε να το σκέφτομαι. Όχι ότι εγώ προσωπικά θα πάθω καμία φοβερή ζημιά, αλλά ως ανδρικός πληθυσμός χάνουμε ένα από τα πολυτιμότερα όπλα στο να κάνουμε μια γυναίκα να μας συγχωρέσει την τελευταία μαλακία που κάναμε. Άσε που το να αφαιρέσεις τη σοκολάτα από τη ζωή μιας γυναίκας είναι σαν να αφαιρείς τον γάντζο από το χέρι του Κάπταιν Κουκ. Τσίτα τα νεύρα της. Όπως θα γνωρίζεις ήδη, η ζήτηση για σοκολάτα είναι τεράστια. Και θα ήταν φυσιολογικό να θεωρείς ότι η παραγωγή είναι ανάλογη της ζήτησης. 


Το κακό είναι ότι η κατάσταση δεν είναι τόσο ευνοϊκή για τους λάτρεις της σοκολάτας. Το 80% περίπου της παραγωγής σοκολάτας προέρχεται από τις φυτείες στην Δυτική Αφρική. Κι ακόμα κι αν βγάλεις από την εξίσωση το γεγονός ότι οι περισσότεροι εργαζόμενοι στις φυτείες αυτές είναι παιδιά ηλικίας μέχρι 13 ετών, υπάρχουν και άλλα θέματα προς επίλυση. 


Σύμφωνα με μια έρευνα της εφημερίδας Independent, είναι πλέον ασύμφορο για τους αγρότες της Δυτικής Αφρικής να καλλιεργούν κόκκους κακάο. Η παραγωγή είναι πολύ χρονοβόρα και οικονομικά ασύμφορη, ακόμα κι αν δεν απασχολούν νόμιμα υπαλλήλους και εκμεταλλεύονται επτάχρονα. Κι ακόμα κι αν η Nestle δηλώνει ότι προτίθεται να φυτέψει με δικά της έξοδα γύρω στα 10 εκατομμύρια κακαόδεντρα μέσα στα επόμενα χρόνια, πολλοί αγρότες έχουν ήδη αρχίσει να καλλιεργούν άλλα προϊόντα με αποτέλεσμα το δίλημμα να είναι προ των πυλών. Ή ακριβή σοκολάτα ή καθόλου σοκολάτα.


Θα μας λείψει πολύ: Το προφιτερόλ του Ανδριά, η ζεστή σοκολάτα γάλακτος στη βάφλα του Waffle House και τα ερωτικά παιχνίδια με σιρόπι σοκολάτας.


Το νερό


Δεν το περίμενες ε; Χα! Και δεν μιλάμε για εκείνες τις καμπάνιες μετά από εποχές λειψυδρίας, ούτε υπάρχει περίπτωση να μείνουμε εύκολα χωρίς πόσιμο νερό εμείς στην Ελλάδα. Στην Αμερική όμως το πράγμα έχει αρχίσει και σοβαρεύει. Γιατί εκεί το νερό είναι πιο εμπορευματοποιημένο και από το πετρέλαιο. Σύμφωνα με έρευνες, το Orlando, η Atlanta, το Las Vegas, το San Francisco και διάφορες άλλες πόλεις των ΗΠΑ, έχουν αρχίσει και ξεμένουν. Την ίδια στιγμή υπάρχουν επιχειρηματίες όπως ο κύριος T. Boone Pickens, ο μεγαλύτερος επιχειρηματίας νερού στις ΗΠΑ, οι οποίοι μαζεύουν αντλούν νερό στις ιδιόκτητες δεξαμενές τους και περιμένουν να το πουλήσουν έναντι αδρής αμοιβής στις πόλεις που διψάνε. Αυτή τη στιγμή ο Pickens έχει μία δεξαμενή η οποία περιέχει μερικά τετράκις εκατομμύρια γαλόνια νερό, έτοιμη να την μοσχοπουλήσει. Και δυστυχώς δεν είναι ο μόνος καθώς οι περισσότερες κρατικές επιχειρήσεις έχουν χάσει τις δικαστικές μάχες με ιδιώτες και τα επόμενα 30 χρόνια, το νερό αναμένεται να ονομαστεί «μπλε χρυσός» (κατά το μαύρος χρυσός του πετρελαίου) και να πωλείται πολύ ακριβά.
Θα μας λείψουν πολύ: Οι πατάτες μπλουμ, το νερό της φωτιάς που έλεγαν και οι Ινδιάνοι και τα νερόβραστα λαχανικά #not.


Η τεκίλα


Είναι ένα ποτό που είτε το αγαπάς είτε το μισείς. Εγώ μέχρι πριν ένα χρόνο απέφευγα ένα σφηνάκι τεκίλας όπως ο διάολος το λιβάνι. Αν όμως βάλεις σε ένα ποτήρι λίγο πάγο και σκέτη τεκίλα Don Julio, θα αλλάξεις κι εσύ γνώμη. Όπως και να ‘χει το να εκλείψει η τεκίλα από τα bar και τα πάρτι είναι τουλάχιστον καταστροφικό. Τόσο για τους ίδιους τους καταστηματάρχες που θα χάσουν το πιο εμπορικό τους σφηνάκι όσο και για την libido των γυναικών, η οποία βαράει tilt μετά από 2-3 σφηνάκια τεκίλας. 


Τι συνέβη λοιπόν με την τεκίλα… Το ποτό αυτό, όπως ενδεχομένως να γνωρίζεις, παράγεται από τον κάκτο της αγαύης. Ο οποίος κάκτος για να ευδοκιμήσει, έχει ανάγκη το εύπορο ηφαιστειακό έδαφος του Μεξικό και συγκεκριμένα της επαρχίας Jalisco, η οποία είναι και η μοναδική επαρχία στην οποίο επιτρέπεται να παραχθεί η τεκίλα. Το θέμα ποιο είναι; 


Ότι εκείνος ο τύπος που το έπαιζε πλανητάρχης (George Bush Jr.) σε μια προσπάθεια να διακόψει την εξάρτηση της Αμερικής από τα πετρέλαια της Σαουδικής Αραβίας, αποφάσισε να ενθαρρύνει την τεχνολογία των βιοκαυσίμων που παράγονται από αιθανόλη η οποία προέρχεται από το καλαμπόκι. 


Με αποτέλεσμα πολλοί αγρότες του Μεξικό, να κάψουν τα φυτά της αγαύης που είχαν πλούσια στα λιβάδια τους για να τα αντικαταστήσουν με φυτείες καλαμποκιού. Κέρνα τώρα εσύ ένα σφηνάκι ποπ-κορν, να δω ποιός θα το πιεί.
Θα μας λείψει πολύ: Αυτή η έκφραση πικράδας και αηδίας όταν κατεβάζεις ένα ζεστό σφηνάκι χρυσή τεκίλα τη στιγμή που όλο το βράδυ πίνεις ουίσκι. Malt. Single.


Το ήλιο


Μη γελάς. Αν εξαφανιστεί το ήλιο, δεν θα χάσεις μόνο εκείνες τις τραγελαφικές στιγμές που αγοράζεις ένα μπαλόνι ήλιο, το ρουφάς και μιλάς πιο τσιριχτά και από τον Γιώργο Ταμπάκη. Το ήλιο είναι από τους βασικότερους παράγοντες της παγκόσμιας βιομηχανίας μιας και αποτελεί το πιο φθηνό και χρήσιμο αέριο. Και όχι, δεν το χρησιμοποιούν για να σηκώσουν ένα βαρύ αντικείμενο στον αέρα. Κάθε βιομηχανία υψηλής τεχνολογίας χρησιμοποιεί το ήλιο σε καύσεις και άλλα μέρη της παραγωγικής αλυσίδας. 


Πάνω από το 80% της παραγωγής του ήλιου πραγματοποιείται στην Αμερική, η οποία όμως εξακολουθεί να το μεταπουλά σε πάρα πολύ φθηνή τιμή, αδιαφορώντας για το γεγονός ότι ο επιστημονικός κόσμος, μαζί και ο βραβευμένος με Νόμπελ Robert Richardson, προειδοποιούν ότι τα αποθέματα του ορυκτού ήλιου θα εκλείψουν μέσα στα επόμενα 25 χρόνια. Υπάρχει βέβαια εναλλακτική. Να μαζέψουμε το ήλιο που βρίσκεται ελεύθερο στην ατμόσφαιρα. Αλλά αυτό κοστίζει περίπου 10.000 φορές περισσότερο από την κανονική διαδικασία.


Θα μας λείψουν πολύ: Οι πολύχρωμοι αλλοδαποί με τα μπαλόνια Tweety και Sivestro στην πλατεία στο Γκάζι.


Τα ιατρικά ισότοπα


Δεν θα επεκταθώ γιατί οι φίλοι μου με φωνάζουν κομπογιανίτη. Τα στοιχεία όμως είναι ανησυχητικά. Η ιατρική κοινότητα χρειάζεται οπωσδήποτε τα ιατρικά ισότοπα, καθώς είναι εκείνα τα υποκατάστατα που αποδίδουν μικρές ποσότητες ακτινοβολίας, απαραίτητη για πολλά είδη ακτινογραφιών. 


Περισσότεροι από 50.000 άνθρωποι σκανάρονται καθημερινά στην Αμερική χρησιμοποιώντας ιατρικά ισότοπα. Η μεγάλη πλειοψηφία των διαδικασιών με τα ισότοπα χρειάζεται ένα υποκατάστατο το οποίο ονομάζεται technetium-99m, το οποίο έχει χρόνο ζωής μόλις 12 ώρες. Αυτό το κάνει αδύνατο να αποθηκευτεί σε μεγάλες ποσότητες. 


Το χειρότερο όμως είναι ότι η Chalk River Laboratories, η μοναδική εταιρεία η οποία παράγει σε αφθονία ιατρικά ισότοπα, έχει βάλει λουκέτο από το 2009. Οπότε μάλλον θα έπρεπε να αρχίσεις να ανησυχείς. Για τις επόμενες γενεές τουλάχιστον.


Θα μας λείψουν πολύ: Οι γιατρίνες που γνωρίζεις στις μαγνητικές λέγοντας απλά ότι φοβάσαι τις ακτίνες.



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...